नव्याने रुजताना .....

दरवर्षी मी  मे महिन्यात आंब्याच्या बाटा (कोय) वाळवते आणि पावसाळा सुरु होण्याआधी त्या बाटा रुजवते. (पूर्वीच्या पोस्टची लिंक).  यावर्षी देखील मी बाटा वाळवून, बाजूला प्लास्टिक पिशवी मध्ये काढून बाल्कनी मध्ये ठेवल्या. जून महिन्यात पनवेलला गेलो होतो, तेथून माती आणली. पण बाटा रुजत घालायला शक्य झालं नाही. दरवेळी काहीतरी वेगळच काम यायचं. आणि रविवार पटकन जायचा.

रोज इतर झाडांना पाणी घालताना ती पिशवी आठवण करून द्यायची माझ्या राहिलेल्या कामाची. आज करेन, उद्या करेन असं म्हणता एक, दोन नाही चांगले चार महिने उलटले आणि आज मुहूर्त मिळाला. आज ठरवलं आणि मातीची पिशवी, कुंडी आणि आंब्याच्या बाटांची पिशवी सगळं बाहेर एकत्र केलं.

आंब्याच्या बाटांची ती पिशवी जेंव्हा उघडली तेव्हा आश्चर्य वाटलं ...तीन बाटांना कोंब आले होते आणि पानं सुद्धा आली होती. माती आणि पाणी नसताना देखील बाटांना कोंब आलेला होता. कदाचित पावसाळ्यात हवेत दमटपणा असल्याने बाटांना पूरक वातावरण मिळालं असेल. क्षणभर वाईट वाटलं , यावर्षी उशीर झाला रुजवायला. पण नंतर ते कोंब बघून नवल वाटले.

त्या बाटांमध्ये सकारात्मता दिसली. परिस्थिती प्रतिकूल असताना देखील सकारात्मक आणि आशावादी असणे हेच जीवन आहे असं वाटलं. 

यावर्षी नऊ बाटा / आंब्याच्या कोयरी लावल्या. आणि बऱ्याच दिवसाचं अपूर्ण काम पूर्ण झाल्याचं समाधान मिळालं.

बाटा मातीत रुजवण्या आधी घेतलेले फोटोस शेयर येथे शेयर करत आहे -

ता.क - आज त्या रोपाचा काढलेला फोटो (२ दिवसात झालेली वाढ )-

परत स्थिर होताना .......

यंदाचा पावसाळा गेल्यावर्षीच्या तुलनेत खूप जास्त आहे. पाऊस आला तरी .... आणि नाही आला तरी..... प्रश्न काही सुटत नाहीत. एप्रिल मे महिन्यात प्रचंड दुष्काळ होता. मी एका गावात (बुलढाणा जिल्ह्यातील)गेली होती तिकडे महिन्यातून एकदाच पाणी यायचं त्यावेळी.... आणि आता जून-जुलै मध्ये इतका पाऊस पडलाय कि त्याच बुलढाणा जिल्ह्यातील ग्रामस्थ आणि शेतकरी ओला दुष्काळ सरकार जाहीर करेल याकडे लक्ष लावून आहेत. गेल्या वर्षी विदर्भात पाऊस फार कमी पडला होता. त्यामुळे कठीण दुष्काळाचा सामना करावा लागला होता.

यंदा अतिवृष्टीमुळे नागपूर,चंद्रपूर, आणि इतर बऱ्याच ठिकाणी पूरसदृश स्थिती आहे. काही गावं पाण्याखाली गेलीयेत तर काही गावांचा संपर्क तुटलाय. खरंच किती प्रकारच्या वेगवेगळ्या समस्यांना शेतकऱ्यांना सामोरे जावे लागते. आणि किती प्रकारची संकट सहन करून देखील त्यांना योग्य मोबदला मिळतच नाही.